Editorial Featured

REPORT: Lowlands Festival 2013

Festivalminnend Nederland ging vorige week weer uit zijn dak op Lowlands. Het festival in Biddinghuizen, dat van donderdag tot en met zondag duurt, beleefde dit jaar zijn 21e editie. Greenmelon heeft dit jaar voor het eerst verslag gedaan van hét festival van Nederland. Via onze Twitter konden jullie ook een beetje meegenieten van het festival, maar om deze prachtige ervaring waardig af te sluiten heeft ons team een klein verslag geschreven over misschien wel het leukste festival sinds mensenheugenis.

De organisatie strikte voor het festival artiesten als de Editors, Kendrick Lamar, Nick Cave, The Knife, Disclosure, De Jeugd van Tegenwoordig, Bonobo, Major Lazer en Nine Inch Nails.

Dit jaar was er ook gedacht aan het opladen van smartphones, het direct kunnen delen van foto’s en video’s op het Lowlands terrein en de geniale Slow Messaging Service (SMS) van telecom provider Hi. De Hi Plug and Play booth was het hele weekend overladen met festivalgangers die hun lege smartphone weer kwamen voeden met wat electriciteit. In de booth van Hi kon je zowel opladers lenen tegen een kleine vergoeding (een paar muntjes) als gewoon je eigen oplader meenemen om hem vervolgens voor noppes in een stopcontact te knallen. Het leuke aan de Hi Plug & Play booth was het fenomenale uitzicht op de Grolsch tent: je stond letterlijk naast de Grolsch tent. Tijdens denderende optredens  van acts als The Knife, kon je dus gewoon losgaan terwijl je smartphone aan het opladen was, handig!

Lowlands 2013 zit er op, tijd om de balans op te maken. Deze keer niet met rapportcijfers, maar met de door ons geschreven dag reportages. Om een kleine sfeerimpressie te geven hebben we per dag een kort verslag geschreven met zowel de muzikale als de non-muzikale hoogtepunten van de desbetreffende dag:

Donderdag

Donderdag is volgens de echte diehards één van de gezelligste dagen van het weekend. Donderdag is eigenlijk nog geen échte festival dag, maar het merendeel van de festivalgangers zet op deze dag zijn of haar tentje op op één van de zeven campings. Op camping 1 tot en met 4 is het tegen het begin van de avond zo goed als vol, de échte Lowlands veteraan weet hier altijd een plekje te bemachtigen. Of het nou in óf buiten het camping terrein is, er moet gekampeerd worden. Wij stonden, inclusief tentjes en Campingaz stelletje, op camping 6, voor sommige ook wel bekend als de bejaardencamping, maar voor ons als een heftige kampeer ervaring. Donderdag was het droog en warm, een ideale dag om eens rustig de tent op te zetten in het groene grasveld van camping 6 om vervolgens gebruik te maken van de nog schone douches en toiletten.

We sliepen al rond 1:00 om de volgende dag fris en fruitig aan de dag te kunnen beginnen. Een echte no-go volgens de gemiddelde Lowlands veteraan: op donderdag vinden namelijk de beste camping party’s plaats, welke meestal te vinden zijn aan de witte party tenten inclusief muziek uit knallende Bluetooth speakers en koud bier uit geïmproviseerde koelboxen.

We hadden ons voor Lowlands goed voorbereid, echte kampeerders maken namelijk hun eigen eten in hun zelfgemaakte keuken. Voor ons bestond deze keuken uit een kekke rode koelbox, een klein Campingaz stelletje en twee pannen. Eten was er genoeg: een krat vol eieren, brood, pindakaas, knakworsten uit blik, haricots verts uit blik en eigenlijk te veel ander blikvoer. Het feest hebben we even gelaten voor wat het is, we hebben namelijk nog drie dagen te gaan…

Vrijdag

Vrijdag, de eerste echte festival dag is begonnen. We worden klokslag 9:00 uur wakker met een lichte kater van onze buren uit Hengelo. De drank vloeide rijkelijk om ons heen. Volgens de buren bestaat een vrijdag ochtend Lowlands ontbijt uit “pils en pannûhkoëken”, wij doen het nog even rustig aan met een gebakken ei, een warm croissantje en een verse kop koffie. Tegen 13:00 uur lopen wij richting het festival terrein alweer de eerste acts al om 13:30 op de bühne staan. Seasick Steve begon om 14:50, een mooie act om het festival mee te beginnen. Echter zijn we binnen 15 minuten als weg bij de Alpha tent omdat half Lowlands zich bij deze ongeschoren vijftiger begeeft.

Het is ondertussen alweer 16:00. Tijd voor een broodje om vervolgens richting de Alpha tent te lopen voor Tame Impala. Één van hun nummers stond in ons eerste lijstje van 2012. En dat mag beleefd worden. Een goede show met goede muziek. Halverwege de act lopen we richting de Grolsch tent alwaar de Amerikaanse rapper Kendrick Lamar, die ook al een vermelding kreeg in ons jaarlijkse muzieklijstje, een optreden van jewelste gaf. De Grolsch tent knalde letterlijk uit zijn voegen, deze keer zonder hulp van pyrotechniek. Kendrick Lamar wist nu al één van de beste optredens van Lowlands 2013 te geven. Rond 20:00 holde we met onze buikjes vol festival eten richting de Alpha: De Jeugd van Tegenwoordig zal hier hun altijd even legendarische optredens komen geven. Te midden van nummers als “Sterrenstof” en “Let’s get Spanish” verrasten de Amsterdammers ons met de aankondiging van hun nieuwe studioalbum “Ja, Natúúrlijk”. Na een zwetende Jeugd was het tijd voor Disclosure. Grote verwachtingen. Net voordat Disclosure zou gaan beginnen brak de hel los in Biddinghuizen. Onweer en regen, vooral heel veel regen. De regen verziekte het optreden van Disclosure, ook de niet fans wilde zich begeven in de broeierige Bravo tent, waar het lekker warm en droog was. Resultaat: een overvolle Bravo tent waar niemand één stap kon zetten, zelfs buiten de tent stonden mensen tot 25 meter nog te koukleumen.

Julio Bashmore (00:30, Bravo) was de afsluiter voor deze zware festival dag vol hoogtepunten. Om 01:30 liepen we richting camping 6 om ons zeiknatte tentje in te kruipen. Het regende zo hard, dat ons luchtbed letterlijk was veranderd in een heus waterbed. Gelukkig was de bovenkant van het ‘super-sized’ luchtbed kurkdroog en lagen onze festival outfits, netjes gesorteerd voor de overige twee dagen, in een andere droge tent.

Zaterdag

Om 10:00 ging de wekker, we hadden slaap nodig om bij te komen van gisteren. Wat een akelig wakker worden: nog steeds was alles kletsnat. Zaterdag vroeg hadden we bezoek van één van onze huisfotografen: Albert. Albert stond om 11:00 klaar bij het perscentrum alwaar we hem ophaalde en meenamen naar de o-zo-gezellige camping zes. Ondertussen was het al een flinke puinhoop geworden, “een prachtig georganiseerde puinhoop van een chaos” aldus onze huisfotograaf. Na wat flitsende festival looks te hebben geschoten dankzij onze persaccreditatie en fotopas, was het tijd voor een gezond ontbijt. Albert had voor de gelegenheid vers volkorenbrood meegenomen plus heerlijk beleg van een lokale traiteur, dat is pas wakker worden. Na een uur te hebben gewacht in de rij voor de douches, was het tijd voor Lowlands dag twee.

Op het programma voor vandaag: Balthazar, Imagine Dragons, The Opposites, Mount Kimbie, The Lumineers, Empires of The Sun, Chvrches, Major Lazer, Moderat en Richie Hawtin. We begonnen de dag met de Belgische band Balthazar gevolgd door Imagine Dragons. Imagine Dragons gaf een energieke show vol muzikale hoogstandjes. “Live is live”, was het motto van deze indierockband uit Las Vegas. Terwijl we eigenlijk naar The Opposites zouden gaan, hebben we uiteindelijk anderhalf uur bij de Hi Plug & Play booth gezeten. Telefoontje in de oplader, een bordje Mexicaans eten op schoot en een ijskoud pilsje in de andere hand, het leven in de Hi Plug & Play booth is eigenlijk zo gek nog niet, vooral niet als je nagaat dat op slechts 75 meter afstand er een grote internationale band live staat te jammen op het podium.

‘s Avonds rond achten was het tijd voor een échte gezonde maal. Albert had eerder vandaag namelijk een huisgemaakte quinoa salade gemaakt met alles erop en er aan: amandelen, granaatappel pitjes, feta kaas, little gem sla, ras el hanout en nog meer lekkers. Na een goed vullende avondmaal was het wederom zo ver om terug te lopen naar het festival terrein, een helse tocht kan ik je vertellen. De EHBO post is vandaag namelijk al meerdere malen geraadpleegd, met name blaren op de hiel maakte de 20 minuten durende wandeling voelen als de avond vierdaagse. Met een volle maag en ingepakte voet, waren we op weg naar misschien wel hét beste optreden van heel Lowlands: Major Lazer. De sfeer was uitermate gezellig en de koperen ploert deed zijn werk: het was letterlijk warm om 21:00 maar het zachte avond briesje voorzag de dansende en zwetende meute van verkoeling. De Grolsch tent barste uit zijn voegen, tot aan de India-tent stonden er mensenmassa’s te dansen op de opzwepende Jamaicaanse beats van Diplo en kornuiten. Major Lazer was terug op Lowlands, en hoé!

Na Major Lazer moesten we even bijkomen met een verkoelende verassing van Oxfam Novib: de stichting stond ook dit jaar weer op Lowlands met een ‘food & drinks’ corner. Een verfrissend citroenwatertje bracht ons weer tot gezonde temperaturen. We hebben de nacht afgesloten met de flamboyante DJ Koze in de X-ray en een knallende Richie Hawtin in de Bravo.

Zondag

Judgement day. Zondag is de dag dat je hem écht begint te voelen. De moeheid slaat in als een bom, Red Bull en koffie helpen niet meer, de trillingen worden alleen maar erger. Er moet gezond ontbeten worden anders blijven we op de camping hangen. Eieren met spek, een beetje quinoa salade van gister en een verse jus helpen ons op de been.

We willen er eigenlijk een relaxt dagje van maken met veel kijken en weinig dansen. Bonobo komt dus ideaal uit de bus als verlate openingsact. Om 15:25 staan we heen en weer te gaan met ons hoofd op de relaxte beats van deze Britse producer. De Grolsch is even de Grolsch niet meer. We  vervolgen de dag met acts als James Blake (megalomaan) en de Amerikaanse vader van de dubstep: Nero. Na veel gebounce in de Bravo houden we het even voor gezien en gaan we ‘uit eten’ bij de Ho Chi Minh. Vietnamese loempia’s en noodles vullen onze buikjes. Alabama Shakes en Franz Ferdinand staan op ons te wachten in de Alpha. Man, man, man, wat een show. Alabama Shakes weet ons letterlijk van het gras te blazen terwijl Franz Ferdinand de verwachtingen meer dan waar maakt.

Tijd voor een Red Bull en veel water. Het gaat bijna mis bij The Knife in de Grolsch. Oordoppen in want deze decibels kunnen niet meer gezond zijn. Okay, we zijn nu écht fan geworden van The Knife. Dit electro-duo uit Zweden weet ons te verbazen met een duizelingwekkende live show. Na The Knife belanden we bij de hysterische muziek van Goat. Raar is niet het juiste woord, maar wat dan wel.

We hebben elkaar beloofd om tot TNGHT en Just Blaze te blijven, maar tegen 22:30 knalt de slaap erin. “Schat, we moeten nog naar Utrecht rijden!”. Shit, Lowlands 2013 is voor mij tot een einde gekomen. Wat een weekend, wat een ervaring, wat een indrukken. Volgend jaar weer, zonder twijfel. Bedankt Biddinghuizen!

dit artikel is geschreven door Guido Gijsbers

You Might Also Like